2/ Dziecięctwo duchowe darem Ojca niebieskiego

Od Ojca w niebiesiech pochodzi i rodzi się dziecko na ziemi. Dzieli się Ojciec niebieski z tym dzieckiem swoją naturą, przez łaskę uświęcającą, która jest uczestnictwem Jego natury (por. 2 P 1, 4), rozwija się to życie łaski przez cnoty wiary, nadziei i miłości, doskonali je przez dary swego Ducha Najświętszego. Duszą dziecięctwa, która wszystko napełnia, jest miłość, na wzór i uczestnictwo tej miłości, którą jest i żyje Ojciec: "Deus Caritas est - Bóg jest Miłością" (1 J, 4, 8.16)! Ponieważ jesteśmy Jego dziećmi, a On Dobrocią i Miłością nieskończoną, stąd nie spuszcza nas z oka, Jego Opatrzność ojcowska przejmuje się i zajmuje się najdrobniejszymi szczegółami naszego życia. Wszystkie włosy nasze policzył i żaden nie spadnie z naszej głowy bez Jego zezwolenia (por. Łk 10, 30 i 29).

W: O. Anzelm Gądek, Traktat o dziecięctwie duchowym, Łódź 2003.