4/ Trzy elementy integralnego wychowania: ludzki, chrześcijański i zakonny

W tym duchu idzie wychowanie karmelitanki Dzieciątka Jezus, nauka i praktyka, postęp i doskonałość. To nauczanie i wychowanie musi objąć całą osobę, czyli całego człowieka, chrześcijanki, zakonnicy i karmelitanki. Ta ostatnia ma być celowo na pierwszym miejscu i skupić w sobie doskonałość trzech poprzednich formacji; gdy bowiem jednej z nich braknie, doskonałość karmelitanki nie będzie pełna, bo na nią składają się elementy ludzkie, chrześcijańskie i zakonne.

A. Doskonałość ludzka polega na zgodnym i pełnym rozwinięciu władz człowieka: jego rozumu i woli, a także serca, czyli na uszlachetnieniu jego uczuć.

B. Doskonałość chrześcijańska gruntuje się na uczestnictwie w naturze Bożej przez łaskę uświęcającą, cnoty wlane i dary Ducha Świętego i jest również pod wpływem łaski uczynkowej pełnym rozwinięciem sił ludzkich i boskich, rozwija się bez przymusu, oparta na dobrej woli.

C. Doskonałość zakonną, czyli stan doskonałości, osiąga się uroczystym i nieodwołalnym, a zarazem dobrowolnym związaniem swej woli z Bogiem przez śluby zakonne, to jest zobowiązanie się do zachowywania rad ewangelicznych. Ta doskonałość jest pełnym rozwinięciem tak sił poprzednio wymienionych, jak i ofiarnym wypełnieniem tychże ślubów.

A zatem, stan ten jest: zaprzysiężonym dążeniem do doskonałości, stanem nabytej doskonałości, wreszcie promieniowaniem, czyli rozlewem tejże doskonałości w dziełach wewnętrznych i zewnętrznych. Istotą jednak każdej doskonałości czy chrześcijańskiej, czy zakonnej, jest doskonałe zjednoczenie z Bogiem w miłości.

W: Mały traktat..., dz. cyt., Łódź 2011.