6/ Oblicze duchowe Zgromadzenia Karmelitanek Dzieciątka Jezus

Karmel Dzieciątka Jezus przyjmuje [całą] spuściznę Karmelu, jego modlitwę "dniem i nocą", jego umartwienie, bo także pod znakiem krzyża się począł i urodził; jego suknię i cześć dziecięcą Matki Jezusowej z dziewiczą delikatnością obcowania z Bogiem, ze sobą i z bliźnimi; dzieła apostolstwa, szczególnie [praca z] młodzieżą najbardziej opuszczoną, w centrach robotniczych i wiejskich; domy rekolekcyjne. Ma jednak [Zgromadzenie] swoje własne oblicze, oblicze Dzieciątka Jezus i ducha dziecięctwa. Taka jest cecha specjalna Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus, że swoje dążenie do doskonałej miłości i zjednoczenie tejże miłości z Bogiem opierają na drodze dziecięctwa duchowego, na dziecięctwie Bożym.

Taki jest duch i ideał Sióstr Dzieciątka Jezus, że przez pokorę, przez ducha ubóstwa i wyzucie się z własnej miłości, przez ufność i oddanie się całkowite na wolę Bożą, przez miłość i przez ofiarę dla Miłosiernej Miłości Boga, na tak zwanej "małej drodze", prosto i z prostotą dążą do zjednoczenia z Bogiem.

W: Mały traktat..., dz. cyt., Łódź 2011.