7/ Wpajanie i kształtowanie własnego ideału zakonnego w umysłach, sercach i działalności

Taki ideał i taki cel ma być przedmiotem wychowania karmelitanek Dzieciątka Jezus, taki ideał ma wpajać mistrzyni w dusze nowicjuszek; taki cel ma być przedmiotem prawdy karmelitańskiej dla rozumu, przedmiotem miłości dla woli; do tego celu należy kierować rozwój sił i władz, jakie daje natura i łaska, i środki zawarte w sposobie życia. Taką myślą i umiłowaniem mają być ożywione śluby zakonne, tym ideałem mają się karmić: modlitwa, umartwienie, czystość i delikatność dziewicza duszy, na wzór Matki Najświętszej, w obcowaniu z Bogiem, z siostrami, z bliźnimi. Z tego ma się zrodzić kontemplacja [...] nabyta czy wlana, urzeczywistnienie miłości Boga i bliźniego w umiłowaniu własnego powołania, czyli innymi słowy: pełność dziecięctwa duchownego w pełności ofiary.

W: Mały traktat..., dz. cyt., Łódź 2011.