Tom V: Przyszła Mała Teresa

Idea dziecięctwa duchowego posiadała u o. Anzelma wcześniejszą genezę w kulcie Dzieciątka Jezus. Jednakże ilekroć podawał jego określenie lub proponował jako normę formacyjną, duchową, apostolską itp., tylekroć zwykł zaznaczać odniesienie do praktyki św. Teresy od Dzieciatka Jezus, czyli do jej "małej drogi dziecięctwa duchowego". Dlatego też gdy Teresa ukazała się na ołtarzach jako błogosławiona (1923 r.), potem święta (1925 r.), co podniosło powagę jej nauki, o. Anzelm podjął się formalnie wykładu jej duchowości, głosząc serie okazyjnych kazań podczas triduów w 1923 i 1924 r.

Misją św. Teresy było, stwierdzał w kazaniach, przynieść współczesnemu człowiekowi to, czego on najbardziej potrzebuje, to jest głosić wszystkim miłość Boga jako miłosiernego Ojca względem "małego" człowieka. Następnie ukazać człowiekowi nowy model doskonałości chrześcijańskiej, prostej, radosnej i dostępnej dla każdego, dosłownie każdego wierzącego, jakiegokolwiek stanu i wieku, i w jakichkolwiek żyjącego warunkach. Bo Teresa to święta miłości, i cała święta, ambitna aby stać się sercem w Kościele. To święta uśmiechnięta ze wspaniale urobionym charakterem, umiejętnie kształtująca powierzone sobie osoby na dzieci Boże. 

Trzeba tylko uznać szczerze swoją małość, zaufać dobremu Bogu, skierować się do źródła miłości, tj. Eucharystii, a potem otworzyć swoje serce na bliźniego i miłować go tak, jak umiłował go Chrystus. W ten sposób, a jest on jedyny, odpłacimy Bogu miłością za miłość. W podkreślaniu aktualności nauki Teresy i ukierunkowaniu jej wiernych w Polsce na Wschód okazał się o. Anzelm wprost proroczym.

Tomik ten zawiera indeksy oraz streszczenia w języku francuskim do wszystkich pięciu tomików.

Łódź 2000, ss. 206 + 8 fotografii.